88 آنان موجودى را به عنوان واسطه قرار مىدادند بدون اذنى از جانب خدا بوده و عقيده به استقلال وى در عمل با قطع ارتباط عمل و تأثير او از خداوند متعال بوده است.
3. نفى شرك، هدف بعثت انبيا و محور گفتوگوى اديان
از آيات قرآن كريم استفاده مىشود كه دعوت به توحيد و نهى از شرك، هدف بعثت انبيا و محور گفتوگوى بين اديان بوده و از زمان حضرت نوح(ع) مورد گفتوگو است.
خداوند سبحان مىفرمايد:
(وَ لَقَدْ أَرْسَلْنٰا نُوحاً إِلىٰ قَوْمِهِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ* أَنْ لاٰ تَعْبُدُوا إِلاَّ اللّٰهَ إِنِّي أَخٰافُ عَلَيْكُمْ عَذٰابَ يَوْمٍ أَلِيمٍ) (هود: 25 و 26)
و هر آينه نوح را به سوى قومش فرستاديم. [او گفت:] به طور حتم من شما را ترساننده آشكارم به اينكه جز الله را نپرستيد؛ زيرا بر شما از عذاب روزى دردناك مىترسم.
و نيز فرمود:
(قُلْ إِنَّمٰا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللّٰهَ وَ لاٰ أُشْرِكَ بِهِ إِلَيْهِ أَدْعُوا وَ إِلَيْهِ مَآبِ) (رعد: 36)
بگو: من مأمورم كه الله را بپرستم، وشريكى براى او قائل نشوم، به سوى او دعوت مىكنم وبازگشت من به سوى اوست.
همچنين فرمود:
(قُلْ إِنَّمٰا يُوحىٰ إِلَيَّ أَنَّمٰا إِلٰهُكُمْ إِلٰهٌ وٰاحِدٌ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ) (انبياء: 108)