83در اين سه دسته از آيات، از تعبير مِنْ دُونِ اللهِ استفاده شده كه دلالت بر استقلال و قطع ارتباط شفاعت شفيعان با خداوند متعال و اذن او دارد. لذا اين اعتقاد مورد نكوهش قرار گرفته است و اين درحالى است كه موحدان در توجه به شفيعان و درخواست شفاعت از آنان نظر استقلالى نداشته و شفاعت آنان را به اذن خدا مىدانند گرچه از آنان درخواست شفاعت كنند.
ده - اوليايى غير از خدا
و نيز درباره اعتقاد مشركان به اوليايى غير از خدا مىفرمايد:
أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللّٰهَ لَهُ مُلْكُ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ وَ مٰا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللّٰهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لاٰ نَصِيرٍ (بقره:107)
آيا نمىدانستى كه حكومت آسمانها وزمين، از آن خداست؟! (و حق دارد هرگونه تغيير وتبديلى در احكام خود طبق مصالح بدهد؟!) وجز خدا، ولى وياورى براى شما نيست. (و اوست كه مصلحت شما را مىداند وتعيين مىكند).
و اين در حالى است كه موحدان هرگز براى غير خداوند متعال حتى پيامبرش ولايتى در عرض ولايت خدا قائل نيستند، بلكه ولايت او را در طول ولايت خدا و برگرفتۀ از او مىدانند.
و مىفرمايد:
فَاسْتَقِمْ كَمٰا أُمِرْتَ وَ مَنْ تٰابَ مَعَكَ وَ لاٰ تَطْغَوْا إِنَّهُ بِمٰا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ* وَ لاٰ تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النّٰارُ وَ مٰا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللّٰهِ مِنْ أَوْلِيٰاءَ ثُمَّ لاٰ تُنْصَرُونَ (هود:112)
پس همانگونه كه فرمان يافتهاى، استقامت كن؛ وهمچنين كسانى