144 مالك هيچ رزقى براى شما نيستند؛ روزى را تنها نزد خدا بطلبيد و او را پرستش كنيد و شكر او را به‌جا آوريد كه به‌سوى او بازگشت داده مى‌شويد.

و نيز مى‌فرمايد:

أَ لَيْسَ اللّٰهُ بِكٰافٍ عَبْدَهُ وَ يُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللّٰهُ فَمٰا لَهُ مِنْ هٰادٍ (زمر:36)

آيا خداوند براى [نجات و دفاع از] بنده‌اش كافى نيست؟! امّا آنها تو را از غير او مى‌ترسانند و هركس را خداوند گمراه كند، هيچ هدايت‌كننده‌اى ندارد.

بغوى در تفسير جمله وَ يُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ مى‌گويد:

وذلك انّهم خوفوا النبي(ص) معرة معاداة الأوثان و قالوا: لتكفنّ عن شتم آلهتنا او ليصيبنّك منهم خبل او جنون. ¹

آنان پيامبر(ص) را به جهت دشمنى او با بت‌ها از مفسده‌اى ترساندند و گفتند: يا دست از دشنام دادن خدايان ما برمى‌دارى يا اينكه از ناحيه آنها به تو گرفتارى يا جنونى خواهد رسيد.

طبرى نيز در تفسير اين جمله از قتاده نقل كرده كه گفت:

بعث رسول الله(ص) خالد بن الوليد إلى شعب بسقام ليكسر العزى، فقال سادنها و هو قيّمها: يا خالد! انا أحذركها انّ لها شدة لايقوم اليها بشيء، فمشي اليها خالد بالفأس فهشم أنفها. ²

رسول خدا(ص) خالد بن وليد را به دره‌اى در سقام فرستاد تا بت عزى را