122و به آنها چنين سلام داده است: «سلام بر شما اى اهل ديار از مؤمنان و مسلمانان» و اين را به مردههايى از اهل قبور خطاب كرده است. در حالى كه شخص استغاثهكننده هرگز از سجده بر خداى رحمان امتناعى ندارد...
3. عدم اذن الهى
مشركان كه به وسائط توجّه داشتند از آن جهت مورد مذمت واقع شدهاند كه اين كارشان مورد اذن الهى نبوده و با نظر استقلالى به وسائط مىنگريستند، ولذا اگر در موردى، توجّه به واسطه، مشمول اذن الهى بوده و نظر استقلالى به آن نشده آيات مشركان شامل آن نمىباشد.
خداوند متعال مىفرمايد:
وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً (نساء:64)
واگر اين مخالفان، هنگامى كه به خود ستم مىكردند (و فرمانهاى خدا را زير پا مىگذاردند)، به نزد تو مىآمدند؛ واز خدا طلب آمرزش مىكردند؛ وپيامبر هم براى آنها استغفار مىكرد؛ خدا را توبهپذير ومهربان مىيافتند.
در اين آيه دستور داده براى طلب بخشش، نزد رسول خدا(ص) روند و از او بطلبند و مسلمانان از آيه عموم رجوع به رسول خدا(ص) را در حيات و پس از رحلت فهميدهاند. ولى خداوند درباره مشركان كه اذن خدا و حكم عقل را در توجّه به واسطهاى نداشتهاند مورد