37اين دو منبع دائماً گوشزد نموده‌اند كه انحراف اديان، با غلو پايه‌ريزى شده است، ولى آنچه جاى بحث و بررسى است اينكه بدانيم غلو نزد وهابيان چه مفهومى دارد كه به توسط آن مخالفان خود را به غلو نسبت داده و از دين خارج مى‌كنند؟
تا به امروز كه بيش از دو قرن از پيدايش وهابيت مى‌گذرد، اين فرقه، تعريف عجيب و غريبى از مفهوم غلو به جامعه عرضه كرده‌اند كه قاطبه اهل سنت داخل در مفهوم آن مى‌باشند. آنان معتقدند كه هر كس از عقايد و افكار آنان تجاوز كند و آنها را قبول نداشته باشد غالى و كافر و مشرك است و بايد توبه كند وگرنه قتل او واجب مى‌باشد. اين در حالى است كه آنان هيچ‌گونه اعتقادى به حكم عقل نداشته و تنها با تحجرى كه دارند به ظاهر نصوص توجه مى‌كنند.
دكتر يوسف قرضاوى، اين حالت تأسف‌بار را چنين به تصوير مى‌كشد:
مشوّه‌كردن نشانه‌هاى اسلامى و زير پا گذاشتن شعائر دينى و نابودى ارزش‌ها كارى است كه از آن، جز دشمنان اسلام و مسلمانان سودى نمى‌برند، ولى -مع الاسف- اين امور آرزوى برخى از كسانى است كه خود را به دين نسبت مى‌دهند -يعنى وهابيان-. من سال گذشته از كشور عربستان سعودى ديدارى داشتم و در آنجا چيزى يافتم كه مرا آزار داد و آن اينكه مجموعه‌اى از كتاب‌ها را مشاهده كردم كه در آنها علما و داعيان دين، مورد اتهام قرار گرفته و به طور گسترده به آنها سب و دشنام داده شده بود. اين كتاب‌ها را برخى از برادران غالى كه خود را به سلفيت نسبت مى‌دادند تأليف كرده بودند درحالى‌كه حق اين است كه سلفيه از آنان بى‌زار هستند؛ آنان از