48از ديگر روايات اين دسته، صحيحۀ حمّاد است كه مىگويد:«از امام صادق عليه السلام شنيدم كه فرمود: هيچ چيزى نيست، مگر اينكه دربارۀ آن آيۀ قرآنى يا سُنتى وارد شده است». 1
در موثّقه 2سماعه، راوى از امام كاظم عليه السلام مىپرسد: «آيا همه چيز در كتاب خدا و سنت پيامبر (ص) موجود است يا شما هم در آن، گفتارى داريد؟» حضرت فرمود: «همه چيز در كتاب خدا و سنت پيغمبرش هست». 3
در باب «الاخذ بالسنة و شواهد الكتاب» نيز رواياتى ذكر مىكند كه انسان را ملزم به عملكردن به احاديثى مىكنند كه موافق با قرآن مىباشند، و دربارۀ احاديثى كه مخالف با قرآن هستند، نيز حكم به دورانداختن مىكنند.
از جملۀ آن روايات، صحيحۀ ايوب بن حُر است كه مىگويد: «از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود: هر موضوعى بايد به قرآن و سنت ارجاع شود و هر حديثى كه موافق قرآن نباشد، دروغى است خوشنما». 4
در اين باب، هشام بن حكم از امام صادق عليه السلام روايتى را نقل مىكند كه فرمود:
پيغمبر (ص) در منا سخنرانى كرده، فرمود: «اى مردم! آنچه از جانب من به شما رسيد و موافق قرآن بود، آن را من گفتهام و آنچه به شما رسيد و مخالف قرآن بود، من آن را نگفتهام». 5
بنابراين كسى كه معتقد به اين رواياتباشد، نمىتواند ادعا كند كه با وجود كتابهاى انبياى گذشته - هرچند تحريف نشده باشند - از قرآن بىنياز است. پس مىتوان نتيجه گرفت كه تمسك جُستن اهل بيت عليهم السلام و شيعيان به قرآن مجيد، اعتمادشان بر آن و استدلالكردن به وسيلۀ آن، بر كسى پوشيده نيست و انكار اين حقيقت، زورگويى آشكار و سفسطهاى روشن است.