245 به همراه او در محضر خداى متعال مىايستيد، روزى كه گروههايى از علماى مذاهب اربعه و نيكوكاران صوفيه و حافظان زبردست حديث پيشاپيش او هستند و تو در حالى مىآيى كه در ظلمتكدۀ «تجسيم» حيرانى. درحالىكه گمان مىكنى از آن (تجسيم) به دور هستى؛ حال آنكه تو بزرگترين مبلّغ آن هستى و گمان مىكنى كه به اين فن (علم كلام) شناخت دارى. درحالىكه تو هِرَّ را از بِرَّ تشخص نمىدهى. اىكاش مىدانستى چه كسى خدا را به آن چيزى توصيف مىكند كه او خودش را به آن توصيف كرده است!؟ كسى كه او را به مخلوقاتش تشبيه كرده يا كسى كه مىگويد: لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ 1. 2
***
جزايرى مىگويد: و سنت نبوى را خالى از دروغ و تشيع مىيابى، و به اين طريق مىتوانى به دست آورى ايمان صحيح و عقيدۀ اسلامى درست، و عمل صالحى را كه خداى متعال براى تزكيه و پاكى دلهاى بندگانش تشريع كرده و با عمل به آن وعدۀ نجات و رستگارى داده است.
پاسخ به جزايرى: صحاح اهل سنّت و كتابهاى روايى و كلامى آنها، مملو از احاديثى است كه بر پيامبر (ص) دروغ بستهاند و مضمونشان مخالف با قرآن كريم است و نسبتدادن آن معانى به دين اسلام درست نيست. در اينجا فقط به بيان دو دسته از اين احاديث بسنده مىكنيم، كه گوياى سخن باطل و گمان فاسد جزايرى مىباشند.
دستۀ نخست: رواياتى هستند كه به خداوند نسبتهايى دادهاند كه شايستۀ مقام ربوبى او نيست. اين روايات در موضوعات مختلفى است كه عبارتاند از: