206 فتنه و آشوب را ضد خليفه عثمان بلند نكرد و به همين جهت، عثمان قربانى نشد؟!مگر با قتل او، نخستين هستۀ شر و فتنه در ديار مسلمانان كاشته نشد؟!
پاسخ به جزايرى: بازگشت به آيين زرتشت از اهداف شيعه نيست كه اگر اين بود، بىشك براى بازگشت آن آيين و بازسازى بناهاى آن مىكوشيد؛ زيرا دولتهاى شيعه در طول تاريخ، هيچكدام آيين زرتشت و دين يهود را بازنگردانده و براى آنها تبليغ نكردهاند.
اما كشتهشدن عمر بن خطاب به دست يك بردۀ زرتشتى، ارتباطى با شيعه ندارد؛ زيرا او نه شيعه بوده و نه بردۀ يكى از شيعيان؛ او بردۀ مغيرة بن شعبه بوده كه از مخالفين اميرالمؤمنين عليه السلام بود. اين برده، آهنگر و نقاش و نجار ماهرى بود و مغيره براى او ماهانه صد درهم يا روزانه چهار درهم ماليات گذاشته بود. او از اين ماليات سنگين، به عمر شكايت كرد. عمر نيز در جواب او گفت: «ماليات تو زياد نيست». او هم با ناراحتى و سرزنش برگشت و كينۀ عمر را در دل گرفت و در كمين او نشست و سرانجام او را كُشت. 1
بسيارى از علماى تاريخ، او را بردهاى مسيحى مىدانند، نه زرتشتى. 2 حداقل چيزى كه مىتوان گفت اين است كه روايات دربارۀ دين او مختلف است؛ چه بسا مسلمان بوده است، ولى وقتى كه عمر را كُشت، وى را به آيين زرتشت نسبت دادند و خدا به حقايق امور داناتر است.
دربارۀ عبدالله بن سبأ نيز بايد بگوييم: مذهب شيعۀ اماميه به چند دليل هيچگونه علاقه و ارتباطى با اين شخصيت ندارد كه عبارتاند از:
1. در كتابهاى اماميه، يك حديث هم از او روايت نشده است؛ حتى در آنها