183فروبردن در برابر آنها، ترويج و نشر فضائل اهل بيت عليهم السلام و نوشتن تاريخ آنها، برپايى مجالس عزادارى و گريه بر مصائب آنها، دوستى با دوستداران و دشمنى با دشمنانشان -تا آنجا كه حكم كردهاند به ضعيفبودن هر [راوى] كه از اهل بيت عليهم السلام منحرف شده و نجسبودن هركس كه آشكارا با آنها دشمنى نمايد- از امورى هستند كه نشاندهنده ارادت شيعيان به اهلبيت عليهم السلام است.
نتيجه آنكه، اگر با وجود تمام اين امورى كه بيان شد، نگوييم شيعۀ اماميه همان پيروان ائمه اهل بيت عليهم السلام هستند، پس جايز است كه تبعيت هر فرقهاى را كه از كسى پيروى مىكند، زير سؤال برده و انكار كنيم و حتى درباره پيروى اهل سنّت از ابوحنيفه و مالك و شافعى و احمد بن حنبل و ديگران نيز تشكيك و ترديد كنيم. 1