122 ابنعباس، ابن عمر، حسن، عطاء، سعيد بن جبير و عمر بن عبدالعزيز. عياض نيز از بيشتر صحابه و تابعين، جواز نوشتن حديث را حكايت كرده است. 1
***
جزايرى مىگويد: نتيجه سوم: دروغگوشمردن على در سخن استوار و صحيحش است كه مىگويد: «رسول خدا به ما اهل بيت چيزى اختصاص نداده است» و دروغبستن بر على، همچون دروغبستن بر غير او حرام است و جايز نيست.
پاسخ به جزايرى: قبلاً نيز بيان كرديم كه اين روايت منقول از حضرت على عليه السلام ، متواتر نيست. با روايتى هم كه فقط اهل سنّت نقل كرده باشند، دروغگوبودن حضرت لازم نمىآيد و نمىتوان با آن بر شيعه استدلال كرد. حتى اگر صحت اين روايت و امثال آن را نيز بپذيريم، بايد بگوييم ظاهر اين روايات آن است كه حضرت على عليه السلام خبر داده به اينكه پيامبر اكرم (ص) به جز قرآن، ما را به مكتوب ديگرى كه آن را قرائت كنيم، اختصاص نداده است، مگر آن صحيفهاى كه قبلاً بيان كرديم.
اما اينكه حضرت على عليه السلام غير از صحيفۀ جامعه، نوشتۀ ديگرى نيز داشته باشد، - كه بعضى از احاديث رسول خدا (ص) را در آن ثبت و ضبط كرده است - مطلب ديگرى است و در روايات هم، در اين باره چيزى نيامده است. ظاهر بعضى از رواياتفقط بر اين نكته دلالت دارد كه از حضرت على عليه السلام دربارۀ اينكه آيا رسول خدا (ص) نوشتۀ خاصى به ايشان عليه السلام اختصاص داده يا نه، سؤال شده؛ اما در اينباره كه خود ايشان عليه السلام هم از احاديث رسول خدا (ص) چيزى نوشته است، سؤالى نشده و حضرت هم در جوابشان اشارهاى به اين مطلب نفرموده است. (چه بسا خود حضرت از رسول خدا (ص) نوشتههاى متعددى فراهم آورده و آنچه شنيده، نوشته است).