102 ارشاد مردم و در راستاى تحقق عزت و وحدت مسلمانان بهويژه نصيحت خلفا، از هيچ تلاشى فروگذار نكردند.
شيخ محمدرضا مظفر (ره) در ضمن بيان عقيدۀ شيعه، دربارۀ وحدت اسلامى مىگويد: «اهلبيت عليهم السلام به دلسوزى براى بقاى مظاهر اسلام و دعوت به عزت اسلام و وحدت كلمۀ مسلمين و حفظ برادرى ميان آنها و برداشتن تاريكى و كينه از جانها شناختهشده هستند». سپس گوشهاى از تلاشهاى اميرالمؤمنين، امام حسن و امام حسين عليهم السلام را در اين باره بيان كرده، مىگويد:
ديگر ائمه عليهم السلام نيز با حاكمان زمان خود چنين بودهاند؛ هرچند انواع فشارها و اذيتها را از آنها ديدند؛ زيرا وقتى آنها دانستند دولت حق به آنها برنمىگردد، مشغول آموختن آموزههاى دينى به مردم شدند و پيروان خود را متوجه معارف بلند دينى مىكردند و تمام انقلابها و شورشهايى كه علويان در زمان آنها انجام دادند، به اشاره و خواست آنها نبوده، بلكه سرپيچى آشكار از دستورات و راهنمايىهاى آنها بوده است. آنها در حفظ و نگهدارى سرزمينهاى دولت اسلامى، از همه - حتى از خلفاى بنىعباس - حريصتر و دلسوزتر بودند.
در اينباره كافى است خواندن وصيت و سفارش امام موسى بن جعفر عليه السلام به شيعيانش، آنجا كه مىفرمايد: «خود را با سرپيچى از اطاعت سلطان ذليل نكنيد. پس اگر عادل بود، از خدا طول عمر او را بخواهيد و اگر ستمكار بود، هدايت و اصلاح او را از خدا بخواهيد؛ زيرا صلاح و درستى شما در گرو صلاح و درستى سلطان شماست و همانا سلطان عادل، همانند پدر مهربان است. پس براى او دوست بداريد آنچه را براى خود دوست مىداريد و براى او مپسنديد آنچه را براى خود نمىپسنديد». 1