73

2. آيه تبليغ

( يٰا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مٰا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمٰا بَلَّغْتَ رِسٰالَتَهُ وَ اللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النّٰاسِ إِنَّ اللّٰهَ لاٰ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكٰافِرِينَ )(مائده:67)

اى پيامبر! آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است، به‌طور كامل [به مردم] ابلاغ كن و اگر چنين نكنى رسالت او را انجام نداده‌اى. خداوند تو را از [خطرات احتمالى] مردم حفظ مى‌كند و خداوند گروه كافران [لجوج] را هدايت نمى‌كند.

به يقين اين همه تأكيد براى ابلاغ اين پيام، بيانگر مسئله‌اى مهم است كه مى‌رساند بيانش همچون بيان احكام قبل نيست؛ زيرا اين آيه در سوره مائده است و مى‌دانيم سوره مائده آخرين سوره‌اى ¹ است كه بر پيامبر اسلام(صلى الله عليه و آله) نازل شده است. بنابراين اين آيه، در اواخر عمر پربار پيامبر اسلام(صلى الله عليه و آله) بوده است كه تمام اركان مهم اسلام در آن دوره پى‌ريزى شد. ²

بنابر تفاسير شيعه و بسيارى از تفاسير اهل سنت، اين آيه درباره حضرت على(عليه السلام)، و براى ابلاغ جانشينى ايشان نازل شده است. سى نفر از محدثان اهل سنت ³ از جمله طبرى، ابونعيم اصفهانى، ابن‌عساكر، ابواسحاق حموينى و جلال‌الدين سيوطى‌گفته‌اند: «آيه تبليغ در روز