43على(عليه السلام) گفت: «گوارا باد تو را اى پسر ابى‌طالب! مولاى من و مولاى هر مرد و زن مؤمن شدى». ¹

شعر شعرا، نشانى ديگر از فهم جانشينى

پس از آن هم نه تنها حاضران در غدير، بلكه تمام مردم اين واقعه بزرگ را به ياد داشتند. شاعران بسيارى همچون «حسان‌بن‌ثابت» و ديگر شعرا درباره امامت و جانشينى اميرمؤمنان(عليه السلام) شعرها سرودند:

يناديهم يوم الغدير نبيّهم

بخمّ، فأسمع بالرسول مناديا

يقول فمن مولاكم و وليّكم

فقالوا ولم يبدوا هناك التعاميا

الهك مولانا و انت ولينا

ولا تجدن فى الخلق للأمر عاصيا

فقال له قم ياعلى فانّنى

رضيتك من بعدى اماما و هاديا

فمن كنت مولاه، فهذا وليّه

فكونوا له انصار صدق مواليا

هناك دعا اللهم وال وليّه

وكن للذى عادا عليّا معاديا ²

در روز غدير پيامبرشان به بانگ بلند ندايشان داد، غديرى كه در سرزمينى خم قرار داشت، بشنو به نداى پيامبر(صلى الله عليه و آله) كه فرمود: چه كسى سرپرست و ولى شماست؟ آنان بدون پرده پوشى و درنگ گفتند: معبود تو مولاى ما و خود تو ولى ما هستى و تو ميان آنان كسى نمى‌يابى كه