109حتى به آخرين فرمايش پيامبراكرم(صلى الله عليه و آله) درباره همراهى كردن لشكر اسامه عمل نكردند و بلافاصله و بدون اجازه به مدينه بازگشتند؛ درحالىكه نبى اكرم(صلى الله عليه و آله) مكرر مىفرمود: «لشكر اسامه را تجهيز كنيد. خدا لعنت كند كسى را كه از آن تخلف ورزد». 1
اگر حسن سابقه در كشف حقيقت، ملاك قضاوت است، پس نويسنده كتاب بايد رفتار اميرمؤمنان(عليه السلام) را در زمان رسولالله(صلى الله عليه و آله) بررسى كند.
سابقه و عملكرد حضرت على(عليه السلام) در طول تاريخ
فضايلى را كه شيعه و اهل تسنن، مسلمان و غير مسلمان، از حضرت على(عليه السلام) نقل كرده و نوشتهاند، آنقدر زياد است كه شمارش آن آسان نيست. نمونههايى از فضايل اميرمؤمنان(عليه السلام) را ذكر كرديم. اما در اينجا به دليل اشاره نويسنده كتاب به جنگها، ما نيز به رشادتها و شجاعتهاى حضرت به اختصار اشاره مىكنيم:
حضرت على(عليه السلام) در تمامى جنگها، يار وفادار پيامبراكرم(صلى الله عليه و آله) بود. هرگز در تاريخ نقل نشده است كه اميرمؤمنان(عليه السلام) از جنگى فرار، يا از دستور رسولالله(صلى الله عليه و آله) نافرمانى كرده باشد. در جنگ احد، حنين و خيبر هم كه خلفا، هر دو از ميدان گريختند، حضرت على(عليه السلام) شجاعانه جنگيد. ايشان بود كه قلعه خيبر را فتح كرد. پيامبراكرم(صلى الله عليه و آله) در اين ماجرا درباره ايشان فرمود: «فردا مردى را بهسوى قلعه مىفرستم كه خدا و پيغمبر را دوست دارد و خدا و پيغمبر هم او را دوست دارند و از جنگ روى