66
بشنود و ببيند، سخن بگويد و بگيرد و راه برود. همچنين فرمود: «كسى كه به اندازه يك وجب به من نزديكشود، من يك ذراع به او نزديك مىشوم و كسى كه يك ذراع به من نزديك شود، من به اندازه يك باع (فاصله دو دست باز) به او نزديك مىشوم و كسى كه به اندازه يك باع به من نزديك شود، من هرولهكنان به سوى او مىروم». اين قبيل احاديث نسبت به اولياى الهى وارد شده است، اما آنچه نسبت به انبياى الهى وارد شده، مانند موارد زير است:
مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللهَ
(نساء: 80)،
وَ مَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَكِنَّ اللهَ رَمَى
(انفال: 17)،
أَطِيعُوا اللهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ
(نساء: 59) و امثال اين موارد بسيار است. 1
الف) تفاوت ميان نبى، رسول و ولى
سيد حيدر آملى در تفاوت ميان نبى، رسول و ولى، مىنويسد:
در حقيقت، ولايت، باطن نبوت است؛ نبوتى كه ظاهرش تصرف در خلق با اجراى احكام شرعيه مىباشد و با كشف و شهود از حقايق الهى و معارف ربانى اطلاع حاصل مىكند و با اظهار آن مرتباً به ارشاد مردم مىپردازد.
فرق بين نبى و رسول و ولى آن است كه نبى و رسول به حسب ظاهر در خلق تصرف مىكنند، لكن ولى به حسب باطن و حقيقت، در مخلوقات تصرف دارد و ازاينرو بزرگان گفتند ولايت بالاتر از نبوت است اگرچه ولى بالاتر از نبى نمىباشد،