59و امام حسين(عليهماالسلام) و چون اين قرابت تناسب خُلق و خوى (پيغمبرى) را اقتضا مىكند كه از جنس روحانى است، در نتيجه سالك و راهرو راه قربت و پيروان هدايت (اهل بيت) نيز در حكم قرابت خود هستند. لذا پيامبر(ص) مردم را بر احسان و نيكى و محبت آنها واداشته و از ظلم و اذيت آنها نهى كرده بر اولى (نيكى و محبت) وعده خير داده و از دومى (ظلم و اذيت قرابت) نهى كرده است. 1
وى در ادامه روايتى را از پيامبر(ص) اينگونه نقل مىكند:
پيامبر فرمودند: «بهشت بر كسى كه به اهل بيت من ظلم و يا آنها را اذيت كند حرام است» و نيز فرمودند: «كسى كه بر دوستى آل محمد بميرد، آمرزيده شده از دنيا مىرود. آگاه باشيد هر كسى بر دوستى آل محمد بميرد با توبه مرده است. آگاه باشيد هر كسى بر دوستى اهل بيت بميرد مؤمن مرده است.