67
استدلال وهابيان
وهابىها آنچه را پيشتر از عقايد مسلمانان ذكر كرديم، شرك مىدانند؛ چرا كه عبادت به معناى خضوع و خشوع است و عبادت براى غير خدا شرك است. پس خواندن انبيا و اولياى فوت شده، درخواست حوائج از آنها، تعظيم قبور آنها و بقيه امورى كه گذشت، شرك خواهد بود. 1
نقد ديدگاه وهابيان
سخن وهابيان درباره عبادتبودن هرگونه زيارت و توسل، با مبانى شيعه و سنى ناسازگار است.
راغب در مفردات مىگويد: «عبوديت، تذلل است و عبادت از آن رساتر؛ زيرا عبادت نهايت تذلل را گويند». 2 ابن منظور نيز عبادت را خضوع و تذلل مىگويد. 3
برخى در اصطلاح نيز همين تعريف لغوى را آوردهاند كه به نظر كامل نمىرسد؛ زيرا برابر غير خدا هم نهايت خضوع وجود دارد، مانند پدر، مادر، استاد و... . بنابراين اگر اين معنا را عبادت بدانيم، همه اينها بايد شرك باشند، در صورتىكه كسى به اين نتيجه ملتزم نخواهد شد. ازاينرو دستهاى ديگر عبادت را اينگونه معنا كردهاند:
« العبادة هي الخضوع عن اعتقاد بالالوهية المعبود » 4؛ «عبادت خضوعى است كه با انگيزه خدايى معبود همراه است».