212
ترويج اختلاف ميان مسلمانان
با تفكر وهابيت، جامعه مسلمانان هيچ روى آرامشى نخواهد ديد؛ براى مثال بنباز مىگويد: «هرگونه تقريب ميان روافض و اهل سنت غير ممكن است؛ چون عقيدهها مختلف است». 1با چنين تفكرى، چگونه مسلمانان مىتوانند به يكديگر نگاه مثبت و برادرگونه داشته باشند؟!
معلوم نيست اين مفتى بر چه اساس و چه اسناد و مداركى چنين عقيدهاى را ابراز داشته است. آيا وى منابع فكرى شيعه را ديدهاست و نظريه علماى شيعه را جويا شدهاست؟! يا بر اساس شنيدهها و حب و بغضها، چنين موضعى مىگيرد. به يقين، شيعه چنين عقيدهاى ندارد و نسبت دادن اين عقيده، دروغ محض است.
بيشتر مسلمانان معتقدند كه مىتوانند در مسائل و مشكلات به انبيا و اولياى الهى متوسل شوند. اين اعتقاد از زمان رسول خدا(صلى الله عليه و آله) وجود داشتهاست. پس از آن هم، سلف چنين عمل مىكردند و به قبر آن حضرت متوسل مىشدند و تا كنون نيز مسلمانان اينگونه رفتار مىكنند. اما اين نظريه «عبدالرزاق عفيقى» براى مسلمانان چه امنيتى مىگذارد كه مىگويد: «اگر حجت بر آنها تمام شود، مرتدند و اگر جاهل باشند، مغرورند (فريب خوردهاند)»و بعد اضافه مىكند: «كسى كه مسلمان باشد و اعمال كفرآميز از او سرزد، بعد از اتمام حجت، مرتد است و با شمشير كشته مىشود». 2
حاصل اين تفكر، وضعيتى است كه در كشور عراق، پاكستان و