148پيامبر(صلى الله عليه و آله) و آسمان نباشد. آنان چنين كردندو خداوند به بركت پيامبر(صلى الله عليه و آله) باران فرستاد و مدينه و اهلش را سيراب كرد. ¹

وهابيت اين عمل سلف را چگونه توجيه مى‌كنند و چگونه به خود حق مى‌دهند كه با ادعاى سلفى بودن، عمل سلف را حرام شمارند.

اين سخنان چگونه سازگار است با جريانى كه در زمان عمر پيش آمد كه مردم بر اثر خشك‌سالى نزد او آمدند و چاره‌جويى كردند. آن‌گاه قرار شد فردى كنار قبر پيامبر(صلى الله عليه و آله) رود تا متوسل به حضرت شود. سپس در عالم رؤيا به آن فرد گفته شد كه نزد عمر برو و بگو به زودى مردم سيراب خواهند شد. ²يا جريان آن اعرابى كه پس از چند روز از رحلت پيامبر(صلى الله عليه و آله) كنار قبر آن حضرت(صلى الله عليه و آله) آمد و به او متوسل شد. ³

با توجه به نظر اين گروه، بايد تمامى سلف، مشرك و اهل بدعت باشند؛ زيرا براساس اسناد معتبر اهل سنت، چه در حال حيات و چه پس از رحلت پيامبر(صلى الله عليه و آله)، سيره آنان بر اين استوار بوده است‌و هيچ‌گونه منعى هم در روايات از اين عمل نشده است. همچنين تمامى مسلمانان از زمان رحلت پيامبر(صلى الله عليه و آله) تاكنون، بر اين عقيده‌اندو تنها گروه اندك بدعتگذار وهابيت، خود را از تمامى مسلمانان جدا مى‌دانند.