130به يقين مؤمنان از دعاى فرشتگان بهره‌مندند و خداوند دعاى آنان را در حق صالحان مستجاب مى‌كند. اين تحقق هم اكنون در عالم برزخ است‌و آنان از دعاى ديگران بهره مى‌برند.

همچنين آيه 10 سوره حشر، دعاى مؤمنان در حق برادران دينى‌شان است كه از دنيا رفته‌اند و براى آنان طلب آمرزش مى‌كنند. خداوند مى‌فرمايد:

(وَ الَّذِينَ جٰاؤُ مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنٰا وَ لِإِخْوٰانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونٰا بِالْإِيمٰانِ وَ لاٰ تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنٰا غِلاًّ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنٰا إِنَّكَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ) (حشر: 10)

كسانى كه بعد از آنها [مهاجران و انصار] آمدند و مى‌گويند پروردگارا ما و برادرانمان را كه در ايمان بر ما پيشى گرفتند بيامرز، و در دل‌هايمان حسد و كينه‌اى نسبت به مؤمنان قرار مده، پروردگارا تو مهربان و رحيمى.

با توجه به همين آيه و مشروع و مقبول بودن اين امور، مى‌توان براى مردگان دعا كرد و آنان را از دعاى خويش بهره‌مند ساخت. زيرا اگر اعمال خير براى مردگان بى‌فايده بود طلب استغفار نيز فايده نداشت چنان‌كه رواياتى هم كه در اين‌باره آمده است، دلالت آيات را روشن مى‌كند. مسلم در صحيح آورده است كه پيامبر(صلى الله عليه و آله) فرمود:

وقتى انسان مى‌ميرد، عملش از او قطع مى‌شود، مگر سه چيز: صدقه جاريه (عمل خيرى كه ديگران از آن بهره‌مندند) يا اثر عملى كه از خود باقى گذاشته باشديا فرزند صالحى كه براى او دعا كند. ¹