113
فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دٰارِهِمْ جٰاثِمِينَ* فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَ قٰالَ يٰا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسٰالَةَ رَبِّي وَ نَصَحْتُ لَكُمْ وَ لٰكِنْ لاٰ تُحِبُّونَ النّٰاصِحِينَ (اعراف: 78 و79)
سرانجام زمينلرزه آنان را فراگرفت و صبحگاهان در خانههايشان به رو افتاده و مرده بودند. [صالح] از آنان روى برتافت و گفت اى قوم من! رسالت پروردگارم را به شما ابلاغ كردم و شرط خيرخواهى را انجام دادم، ولى [چه كنم كه] شما خيرخواهان را دوست نداريد.
درباره قوم شعيب نيز شبيه اين گفتوگو آمده است. همچنين در قرآن آمده است: «از پيامبرانى كه پيش از تو فرستاديم [و پيروان راستين آنها] بپرس آيا غير از خداوند رحمان، معبودانى براى پرستش قرار داديم؟». 1 اگرآن انبيا نمىشنيدند، دستور خداوند به پرسش از آنان لغو بود وخداوند دستور لغو نمىدهد.
ب) روايات
افزون بر آيات قرآن كريم، روايات فراوانى نيز از شيعه و سنى در اثبات عالم برزخ و حيات برزخيان و شنيدن سخنان زندگان وارد شده است كه به برخى از آن روايات اشاره مىشود:
سخنان پيامبر(صلى الله عليه و آله ) با كشتگان بدر
از قضايايى كه در غزوات پيامبر(صلى الله عليه و آله) اتفاق افتاده و مشترك بين شيعه و سنى است، جريان جنگ بدر و سخنگفتن پيامبر(صلى الله عليه و آله) با كشتگان مشركان،