76مىگوييم: توسل جستن و يارى طلبيدن از ديگران امرى عادى است كه با زندگى روزمره انسان عجين شده است. همه انسانها براى رفع بسيارى از نيازهايشان، ديگران را به يارى مىطلبند و دست نياز بهسوى آنها بلند مىكنند و كسى نمىگويد مشرك هستند.
آنچه حرام است اين است كه انسان، شريكى در كنار خدا «مع الله» قرار دهد، اما اگر به كسى متوسل بشويم كه پيش خدا داراى عزت و مقام و مرتبه است، اين نوع توسل شرك نمىباشد و مشابه آن در تاريخ اسلام زياد وارد شده است و عقل نيز آن را تأييد مىكند؛ زيرا انسانها در امور روزمره زندگى و براى رفع مشكلات خود به يكديگر متوسل مىشوند و هيچ انسانى به تنهايى و بدون كمك ديگران نمىتواند به زندگى اجتماعى خود ادامه دهد.
از رسول اكرم(ص) نقل شده كه آن حضرت فرمود: «اگر انسانى، مسلمانان را به كمك بطلبد و آنان بهفريادش نرسند، مسلمان نيستند».
همچنين در قرآن آمده است كه برادران يوسف به پدرشان متوسل شدند تا براى آنان استغفار كند و پدرشان هم قبول كرد و گفت: «بهزودى برايتان استغفار مىكنم». 1