64«امين الاسلام طبرسى» در تفسير «مجمع البيان» مىنويسد:
درباره زياد شدن سورهها يا آيات قرآن، بر اينكه چنين اتفاقى نيفتاده است، اجماع داريم. اما نسبت به كم شدن آنها، برخى از اماميه و قومى از حشويه از اهل سنت، به آن اعتقاد دارند و مىگويند كه در قرآن تغيير و نقصانى پديدار شده است. اما آنچه در مذهب اماميه، اعتقاد صحيح شمرده مىشود، عدم نقصان قرآن است. سيد مرتضى نيز اين نظريه را تقويت كرده و در مسائل طرابلسيات با دليلهاى كافى و شافى، به اثبات آن پرداخته است. وى چند بار اين مطلب را تكرار كرده كه علم به صحت نقل قرآن، مانند علم به وجود شهرها و حوادث بزرگ و وقايع شگفتانگيز، كتابهاى مشهور و اشعار عرب است كه نوشته شده است. انگيزهها براى حفظ قرآن از تحريف و تصحيف، به حدى قوى بوده است كه در هيچ موردى چنين انگيزهاى با اين شدت و قوت نمىتوان يافت؛ زيرا قرآن، معجزه جاودان نبوت و منبع علوم شرعى و احكام دينى است و علماى مسلمان در نگهدارى آن، نهايت كوشش خود را به كار گرفتهاند؛ به گونهاى كه حتى اختلافات در حروف و اعراب و آياتش نيز ثبت و ضبط شده است. با چنين اوصافى چگونه ممكن است دگرگون، يا از آن چيزى كم شده باشد؟ 1
سيد رضى الدين على بن طاووس (متوفاى 664ه.ق) در كتاب سعدالسعود مىنويسد: «قرآن از هر تغيير به زياده و نقصان، مصون است و بر اين مطلب، ادله عقلى و شرعى دلالت مىكند». 2
مرجع شيعيان در عصر خويش، شيخ جعفر كبير، معروف به كاشفالغطاء