115يكى از اين افراد، «اسماعيل بن ابى اسحاق ابواسرائيل مَلايى كوفى» است كه ابن عدى در كتاب الكامل مىنويسد:
او را تضعيف كردهاند. او شيعهاى بود كه بغض عثمان را داشت و از جمله غاليانى است كه عثمان را تكفير مىكرد. ابوحاتم مىگويد: «به حديثش احتجاج نمىشود. هرچند صحيح الحديث است، اما اشتباهاتى دارد». ابوزرعه گفت: «راستگويى است كه در رأى و اعتقادش غالى بود». بخارى گفت: «ابن مهدى روايت او را ترك كرد و ابن معين او را ضعيف شمرد». مرۀ گفت: «او موثق است. ولى اصحاب حديث، رواياتش را نمىنويسند». فلاس مىگويد: «او اهل دروغ نبود». بهز بن اسد گفت: «از او دشنام به عثمان را شنيدم. او مىگفت كه عثمان كافر كشته شد». 1
در مقابل، كسانى را كه با اميرمؤمنان(عليه السلام) دشمنى ورزيده و آن حضرت را لعن مىكردهاند، توثيق كرده و احاديثشان را معتبر دانستهاند.
از اين گروه، «حريز بن عثمان ابوعثمان رحبى» است كه هر صبح و شام، اميرمؤمنان(عليه السلام) را لعن مىكرد و ذهبى و سيوطى و ابن عماد حنبلى او را از حافظان حديث شمردهاند. 2 حتى بخارى در صحيحش، و ترمذى، ابوداوود، نسائى ابن ماجه در كتابهايشان از او روايت كردهاند.
از احمد بن حنبل، راجع به او پرسيدند كه گفت: «او ثقه و مورد اطمينان است و در شام، كسى ثابتتر از حريز نيست». ابن معين، دحيم، احمد بن يحيى، مفضل بن غسان، عجلى، ابوحاتم، ابن عدى و قطان او را توثيق