68موضوع پنجم، به سنت تنازع بقا در زندگى اشاره دارد؛ يعنى برخى امور بايد ناشناخته بماند تا شتاب حركت زندگى استمرار يابد و اخگر هستى همچنان افروخته و انسان در انتخاب برتر آزاد بماند؛ زيرا اگر همه حقايق عريان بود، طرف‌دارى از حق براى كسى امتياز به شمار نمى‌آمد و دورى گزيدن انسان از شر نيز سبب شادى و خوش‌حالى نمى‌گشت.
همچنين اين پديده حجت را بر مخالفان تمام مى‌كند؛ كسانى كه راه تباهى و ستم را در پيش گرفته‌اند، درحالى‌كه نيكان نيز در كنارشان زندگى مى‌كنند و چنين است كه: «اگر خداوند تجاوز گروهى را به‌وسيله گروهى ديگر دفع نكرده بود، به‌يقين صومعه‌ها، ديرها و مسجدهايى كه خداوند در آنها فراوان ياد مى‌گردد، از ميان مى‌رفت». (حج: 40) 1
خلاصه آنكه جنبه‌هاى مثبتى كه ابن‌بابويه در سده چهارم براى انتظار بر شمرده، الهام گرفته از واقعيت زندگى و سنت خداوند در ميان مردم است و بر همه حالت‌هاى انتظار كه در روزگار وى و نيز پيش و پس از آن وجود داشته است، تطبيق مى‌كند؛ به‌گونه‌اى كه ستمديدگان سراسر زمين و مؤمنانى كه در سرزمين‌هاى اسلامى زندگى مى‌كنند، با پذيرش سخن پيامبر(ص) به ظهور امام مهدى(عج) و دعوت مردم براى آمادگى ظهور وى در جوش و خروش به سر مى‌برند و حاكميت «كلمة الله» را انتظار مى‌كشند. آنان ضد حكومت‌هاى ستمگر و حاكمان سركش و هر دجال پستى كه به باطل و دروغ و زير نقاب اسلام بر اريكه قدرت و حكومت تكيه زده است، قيام مى‌كنند. همه مسلمانان در انتظار ظهور امام مهدى(عج) هستند تا روزى بيايد و با برقرارى حكومت مستضعفان روى زمين، نصرت الهى را تحقق بخشد. ان‌شاءالله.