65شيعيان بر اين باورند تلاش‌هاى آنان، زمينه‌ساز حكومت حضرت مهدى(عج) و گرفتن آرامش از سركشان و ستمگران است. آنان هرگونه زورگويى حاكمان را خواه آنهايى كه دوران آنها گذشته يا آنهايى كه اينك به نام اسلام بر پا هست، مردود مى‌شمارند و درصددند تا آنجا كه مى‌توانند، احكام اسلام را پياده كنند و به قوانين آن در زمين حاكميت بخشند.
شيعيان، رمز همه انقلابيون مؤمن و حق‌طلب و عدالت‌خواه در همه سرزمين‌هاى اسلامى و حتى غيراسلامى هستند.
در مقابل، حكومت‌هاى ستمگر اسلامى و غيراسلامى، آزادى‌خواهان و ظلم‌ستيزان را متهم مى‌سازند كه يا شيعه يا با دولت‌هاى شيعى مرتبط هستند يا آنكه به شيعيان تمايل دارند يا از آنها مال و سلاح دريافت مى‌كنند. به طور كلى، آنان انواع تهمت‌هاى ديگرى كه هيچ‌كدام واقعيت ندارد، به شيعيان وارد مى‌سازند؛ درحالى‌كه در ميان قيام‌كنندگان، كسانى هستند كه شيعه و دولت‌هاى شيعى، هيچ كدام را قبول ندارند!
اين واقعيت روشن‌ترين دليل بر بطلان مدعيانى است كه معتقدند اعتقاد به مهدى منتظر(عج)، اثرى منفى دارد؛ به‌گونه‌اى كه اين اعتقاد به پذيرش ستم مى‌انجامد.
فلسفه انتظار كه نظريه مهدى منتظر(عج) بر آن مبتنى است، از سوى يكى از عالمان بزرگ شيعى سده چهارم هجرى، يعنى على بن حسين بن موسى، ابن بابويه ابوالحسن قمى (متوفاى 329ه .ق) بيان شده است. وى در كتاب «الامامة و التبصرة من الحيرة» كه درباره اين موضوع نگاشته است، پنج دليل انتظار را بيان مى‌كند كه از عوامل مثبت اعتقاد به مهدى منتظر(عج) است. او مى‌نويسد: