42كتابهايشان نقل كردهاند و شمار آنها 83 تن است و از آن جمله اشخاص ذيل مىباشند: «ابوداود، ترمذى، ابن ماجه، نسائى، احمد بن حنبل، ابن حبّان، حاكم نيشابورى، ابن ابىشيبه، ابونعيم اصفهانى، طبرانى، دارقطنى، ابويعلى موصلى، بزار، خطيب، ابن عساكر، ديلمى، بيهقى و ديگر پيشوايان، محدثان و عالمان»؛
سوم - ذكر كسانى كه درباره حضرت مهدى(عج) تأليفى مستقل دارند شامل اين اشخاص: «ابوخيثمه، ابونعيم، سيوطى، ابن كثير، ابن حجر مكى هيتمى، متقى هندى، ملا على قارى، شوكانى، امير صنعانى و ديگران»؛
چهارم - ذكر كسانى كه تواتر احاديث حضرت مهدى(عج) را نقل كردهاند؛
پنجم: ذكر برخى احاديثى كه در صحيحين (بخارى و مسلم) آمده است و به امام مهدى(عج) بشارت مىدهد و به نوعى با او مرتبط است؛
ششم - ذكر برخى احاديث درباره حضرت مهدى(عج)؛
هفتم - ذكر برخى عالمانى كه به احاديث امام مهدى(عج) احتجاج كردهاند؛
هشتم - ذكر كسانى كه انكار احاديث حضرت مهدى(عج) از آنها نقل شده است، به همراه مناقشه درباره سخن آنان؛
نهم - ذكر آنچه گمان مىرود با احاديث وارده درباره امام مهدى(عج) تعارض دارد؛
دهم - سخن پايانى.
نويسنده در پايان فصل هفتم مىگويد: «بايد دانست كه احاديث [حضرت] مهدى[(عج)] را همه امت، اعم از اهل سنت و اشاعره، تلقى به قبول كردهاند». او سخنان ابن خلدون را به تفصيل رد كرده و در سخن پايانى چنين گفته است: