77نگرفته [است]، بايد قضا كند. اما نمازى را كه در آن روزها نخوانده قضا ندارد!
از «سعيد اعرج» نقل است كه گفت: به حضرت امام صادق گفتم: كسانى در اطراف ما هستند كه ادعاى فقه دارند و مىگويند مواردى براى ما پيش مىآيد كه حكم آنها را در كتاب و سنت نمىشناسيم و بر همين اساس در چنين مواردى به رأى خود عمل مىكنيم. آن حضرت فرمود:
كَذَبُوا لَيْسَ شَيْءٌ إِلاَّ جَاءَ فِي الْكِتَابِ وَ جَاءَتْ فِيهِ السُّنَّةُ. 1
دروغ گفتند؛ هيچ چيزى نيست، مگر اينكه حكمش در قرآن موجود بوده و درباره آن سنتى وارد شده است.
«عثمان بن عيسى» مىگويد: از حضرت ابوالحسن، موسى كاظم(ع)، درباره قياس پرسيدم، فرمود:
مَا لَكُمْ وَ الْقِيَاسَ! إِنَّ اللهَ لايُسْأَلُ كَيْفَ أَحَلَّ وَ كَيْفَ حَرَّمَ. 2
شما را به قياس چه كار! از خدا پرسيده نمىشود چگونه چيزى را حلال مىكند و چگونه حرام.
حضرت على(ع) فرمود:
مَنْ نَصَبَ نَفْسَهُ لِلْقِيَاسِ لَمْيَزَلْ دَهْرُهُ فِي إلْتِبَاسٍ؛ وَ مَنْ دَانَ اللهَ بِالرَّأْيِ لَمْيَزَلْ دَهْرُهُ فِي ارْتِمَاسٍ. 3
كسى كه خود را به قياس عادت دهد، همواره زندگى خود را در اشتباه خواهد گذراند و كسى كه دين خدا را بر مبناى رأى و ديدگاه خود تفسير كند، عمر خود را غرق در درياى جهالت سپرى خواهد كرد.
حضرت ابوجعفر، امام محمدباقر(ع) نيز مىفرمايد:
مَنْ أَفْتَى النَّاسَ بِرَأْيِهِ، فَقَدْ دَانَ اللهَ بِمَا لاَيَعْلَمُ، وَ مَنْ دَانَ بِمَا