146
نَهَارِكَ أكْفِكَ آخِرَهُ. 1
خداوند متعال فرموده [است]: اى فرزند آدم! از خواندن چهار ركعت نماز براى من در ابتداى روز خود دريغ نكن تا من نيز پايان روزت را برايت كفايت كنم.
با اندكى تأمل در اين روايت، آشكار مىشود اين روايت هيچ دلالت خاصى بر مقصود كه همان چهار ركعت نماز ضحى باشد، ندارد و برخى از آنها احتمال دادهاند كه مراد از اين چهار ركعت در اين روايت، نماز واجب صبح و دو ركعت نافله آن است كه ابن قيم و ابنتيميه به صورت قطعى 2 و شوكانى و عراقى اين نظر را احتمالى پذيرفتهاند. 3
«ابوهريره» مىگويد: «حبيب من (پيامبر) مرا به سه چيز سفارش كرد كه تا هنگام مرگ آنها را ترك نكنم: روزه گرفتن در سه روز از هر ماه، نماز ضحى و خواندن نماز وتر قبل از خواب». 4و 5
در توضيح اين روايت به سخن ابن قيم بسنده مىكنيم:
اما احاديثى كه در ترغيب به اين نماز يا سفارش به آن وارد شده، اگر صحيحه باشد - مانند روايت ابوهريره و ابوذر - دلالت بر اينكه اين نماز يك سنت جارى و معمول براى هركس باشد، ندارند، بلكه تنها ابوهريره به انجام آن سفارش شده است؛ چرا كه ابوهريره ترجيح مىداد شبها به جاى اينكه نماز شب بخواند، به مطالعه احاديث بپردازد. لذا پيامبر اكرم(ص) به او امر فرمودند به جاى خواندن نماز