102 بيرون كشيديد؟ و چه حرمتى از آنها دريديد؟ و چه خونهايى ريختيد؟ كارى بسيار شگفتانگيز انجام داديد؛ آنچنان شگفت كه نزديك است از هراس آن، آسمانها از هم بپاشد و زمينها بشكافد و كوهها از هم فرو ريزد! چه مصيبتى بس دشوار و جانفرسا و طاقتسوز و شوم و درهم پيچيدۀ پريشانى كه از آن راه گريزى نيست و در بزرگى و وسعت همانند درهم فشردگى زمين و آسمان است.
آيا در شگفت مىشويد اگر از چشم آسمان خون ببارد؟ هيچ كيفرى از مجازات آخرت براى شما خواركنندهتر نيست و آنان (سران بنىاميه) ديگر از هيچ طرفى يارى نخواهند شد. اين مهلت شما را مغرور نسازد كه خداوند بزرگ از شتابزدگى در كارها پاك و منزه است و از پايمالشدن خون [بىگناه] حراست مىكند و در كمين ما و شماست.
مردم حيرتزدۀ كوفه دستهايشان را به دندان مىگزيدند، پنداشتى بار ديگر عاشورا آفريده شده و مردم در معرض سختترين مجازاتهاى الهى قرار گرفتهاند.
آنگاه زينب كبرا اين ابيات را قرائت كرد:
ماذا تَقُولُونَ اذْ قالَ النَّبِىُّ لَكُمْ
ماذا صَنَعْتُمْ وَ انْتُمْ آخِرُ الْاُمَمِ