39اخلاق و اعمال كافران است كه با اخلاق و اعمال اسلام سازگارى ندارد. ¹

ونيز از زبان حضرت سليمان عليه السلام مى‌فرمايد:

(قٰالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتٰابِ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمّٰا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ قٰالَ هٰذٰا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَ أَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَ مَنْ شَكَرَ فَإِنَّمٰا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ) (نمل: 40)

(امّا) كسى كه دانشى از كتاب (آسمانى) داشت گفت: پيش از آنكه چشم بر هم زنى، آن را نزد تو خواهم آورد! وهنگامى كه (سليمان) آن (تخت) را نزد خود ثابت وپابرجا ديد گفت: اين از فضل پروردگار من است، تا مرا آزمايش كند كه آيا شكر او را بجا مى‌آورم يا كفران مى‌كنم؟! وهر كس شكر كند، به نفع خود شكر مى‌كند؛ وهر كس كفران نمايد (بزيان خويش نموده است، كه) پروردگار من، غنى وكريم است!

مقصود به كفر در اين آيه عدم شكرگزارى بر نعمت‌ها و فضل الهى است نه به معناى تكذيب، همان‌گونه كه شوكانى،طبرانى و صابونى در تفاسيرشان ذيل اين آيه به آن اشاره كرده‌اند.

قرآن ونهى از تكفير مسلمانان

خداوند متعال مى‌فرمايد: (وَ لاٰ تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقىٰ إِلَيْكُمُ السَّلاٰمَ لَسْتَ مُؤْمِناً)؛ «به كسى كه اظهار صلح واسلام مى‌كند نگوييد: مسلمان نيستى». (نساء:94)