112ضد توحيد از اروپا به راه افتادند تا قدس را قتلگاه مسلمانان سازند وبه دنبال آن در جنگهاى مشهور صليبى كه حدود 200 سال (489 -690) به طول انجاميد، ميليونها كشته وزخمى بر جاى ماند. در همان زمانى كه مصر وشام سخت با صليبيان درگير بودند، امت اسلامى با طوفانى مهيبتر؛ يعنى حمله مغولان به رهبرى چنگيز مواجه گرديد كه آثار ارزشمند اسلامى را نابود ويا غارت كردند.
وپنجاه سال بعد از آن (656ه.ق) توسط هلاكو نواده چنگيز، بغداد به خاك وخون كشيده شد وطومار خلافت عباسى در هم پيچيد. وسپس بر حلب وموصل (657 - 660ه.ق) همان بلا را آورد كه بر بغداد وارد كرده بود.
ابن اثير مورخ مشهور اهل سنّت مىنويسد: «مصائب وارده بر مسلمانان از سوى مغول آنچنان سهمگين بود كه مرا ياراى نوشتن آنها نيست واى كاش مادر مرا نمىزائيد». 1
گفتنى است كه در طول سلطه مغول، فرستادگان سلاطين همواره مىكوشيدند با جلب نظر مغولان وهمدستى با آنان، امت اسلامى را از هر سو تار ومار كنند.
افزون بر اينكه مادر وهمسر هلاكو وسردار بزرگش در شامات (كيتو بوقا) مسيحى بودند.
و همچنين اباقاخان (663 - 680ه.ق) فرزند هلاكو با دختر امپراتور روم شرقى ازدواج كرد وبا پاپ وسلاطين فرانسه وانگليس بر ضد مسلمانان متحد شدند وبه مصر وشام لشكر كشيدند.