30 انسان هنگام شب، به دور از مردم و فارغ از شلوغى و كارهاى روزانه، بهتر مىتواند از عالم طبيعت فاصله گيرد و حال خود را دريابد. شب، مناسبترين فرصت براى خلوت با خداست؛ زيرا انسان متهجد در آن حال مىتواند بدون مزاحمت ديگران، فيض را از خدا دريافت كند 1؛ چنانكه حافظ شيرازى بارها در ديوان اشعارش تصريح مىكند، من هرچه دارم از سحرخيزى است. 2
مرو به خواب كه حافظ به بارگاه قبول
آنكه به دردى دچار است، خواب آرام شبانه ندارد و به راحتى نيز به خواب نمىرود. هركه به درد عشق مبتلاست، بخشى از شب بيدار و بىقرار است.
شبى به چشم ندارم زدرد عشق تو خوابى
دعا و اشك سحر را خدا كند بپذيرى
قرآن كريم درباره چنين افرادى مىفرمايد: وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلّٰهِ ؛ «اما كسانى كه ايمان آوردهاند، محبتشان به خدا شديدتر است». (بقره:165)
اهميت شب در فرهنگ قرآنى
در قرآن 92 بار از واژه ليل استفاده شده است و در هفت مورد خداوند با توجه به لحظهها و ويژگىهاى شب، با صراحت به آن سوگند