26اهميتى كه دارد، حد و اندازهاى در شرع براى آن تعيين شده است. نبايد انسان آنقدر به عبادت، راز و نياز و نماز مشغول شود كه حقوق جسم و بدن خود و ديگران، بهويژه همسر و خانواده را ناديده انگارد و زندگى دنيوى، ارتباطهاى اجتماعى و كار و تلاش را تحتالشعاع قرار دهد و از مرز اعتدال، به افراط و تفريط گرايد.
شبى «سلمان» به ديدار دوستش «ابو دردا» رفت و شب همانجا خوابيد. پاسى از شب گذشت. ابو دردا، خواست برخيزد و مشغول عبادت شود، سلمان به او گفت بخواب. مدتى بعد دوباره خواست برخيزد، ولى سلمان به او گفت بخواب. او نيز خوابيد. تا صبح شد. سلمان به او گفت: «اينك برخيز». هر دو برخاستند و نماز خواندند. آنگاه سلمان به او گفت: «نفس، جان و بدن تو و نيز ميهمانت، بر تو حقوقى دارند و تو بايد حق هر صاحب حقى را ادا كنى».
اين بدان سبب بود كه همسر ابو دردا، به سلمان خبر داده بود كه شوهرش شبها نمىخوابد و پيوسته عبادت مىكند.
سپس سلمان و ابو دردا، هر دو نزد رسول خدا(ص) آمدند و جريان ديشب را نقل كردند. پيامبر اكرم(ص) فرمود: «سلمان درست گفته است». 1
شعار اسلام، ميانهروى است. نافله شب نيز كه از بزرگترين مستحبات است، اندازه مشخص و محدود دارد.