144مىرود و زبان از بيان حكمت باز مىماند و بدن از عبادت ناتوان مىشود.
ناآگاهى از بركات سحر
از عوامل سلب توفيق و محروميت از شبزندهدارى، بىاطلاعى انسان از مقام و منزلت سحر و سحرخيزان است. بىخبرى از بركت، لطف و رحمتى كه خداوند در نيمههاى شب به بندگانش ارزانى مىدارد، از مهمترين اسباب بىتوجهى به سحرخيزى است.
ناآگاهى عموم مردم، مهمترين و گستردهترين علت محروميت بهشمار مىآيد؛ زيرا بسيارى از مردم مىخواهند با خداوند ارتباط ويژه داشته باشند؛ كسانى كه اهل گناه نيستند و به برنامههاى دينى خود عمل مىكنند، در واقع براى ناآگاهى از فضيلت شبزندهدارى، از بركات آن محروماند. اگر به عظمت شبزندهدارى و بركات ويژه دنيوى و اخروى عبادتها، دعا و استغفار نيمه شب پى ببرند، بدون ترديد مشتاقانه به سحرخيزان مىپيوندند. از اينرو، بر عالمان واجب است تا بندگان خدا را با فضايل و بركات سحرخيزى آشنا سازند.
اگر پيامرسانان دين به تفسير آيات قرآن و روايات ائمه معصوم(عليهم السلام) در زمينه سحرخيزى، شبزندهدارى، تهجد، مقام و موقعيت سحر و وعدههاى دنيوى و اخروى ويژه شب زندهداران بپردازند و مردم را به اين منبع معرفت راهنمايى كنند، تأثير آن بر جوامع دينى بسيار سازنده خواهد بود. در اين راستا روحانيون محترم حج و زيارت وظيفه بيشترى نسبت به ارشاد و راهنمايى مردم در سفرهاى معنوى دارند. سفرى كه همه گونه امكانات براى آگاهىبخشى به زائران در آن فراهم است.