100قبلاً كسب كرده از دست مىدهد، اين همان برگشت فعل به قوه و به تعبير حكيم «رفيعى قزوينى» تنزل عالى به مقام پايينتر مىشود كه مطلبى است باطل. ولى در رجعت، اشراق عالى در مقامات نازله است؛ يعنى بدون آنكه روح، اندوختههاى تكاملى خود را از دست بدهد تصرف در مقامات نازله مىكند و اشراق بر آن دارد؛ همانگونه كه جبرئيل(ع) در لباس بشر براى مريم3 آشكار شد.
4. رجعت تشويق به گناه نيست
«ابوالقاسم بلخى» مىگويد: «رجعت جايز نيست؛ زيرا اگر مردم بدانند كه رجعت هست، در گناهان غوطهور مىشوند به اميد اينكه در رجعت توبه كنند». 1
پاسخ: در پاسخ اين شبهه، مرحوم طبرسى مىفرمايد:
آنان كه به رجعت عقيده دارند نمىگويند كه همه مردم رجعت مىكنند. بلكه معتقدند گروهى از مردم برمىگردند و چون هركس احتمال مىدهد كه جزء رجعتكنندگان نباشد، نمىتواند به اميد رجعت، از توبه صرفنظر كند. 2
افزون بر اينكه معتقدان به رجعت، درِ توبه را براى رجعتكنندگان بسته مىدانند و از طرفى، كسانى كه با