55رسيدى، چه خوب است، از اهانت به على(ع) دست بردارى!» معاويه

گفت: «

لاوَالله حتّى يَرْبُوَا عليهِ الصَّغِيْرُ وَ يَهْرِمَ عليهِ الكَبِيرُ وَلا يَذْكُرَ لَهُ ذاِكرٌ فَضْلاًًً » ¹؛ «نه، به خدا سوگند دست برنمى‌دارم تا كودكان با اين روش پرورش يابند و بزرگ‌ترها هم به پيرى برسند و ديگر كسى از فضايل او سخنى نگويد».

به هر حال، قدرت‌طلبى و كينه‌جويى معاويه براى محو آثار نبوى(ص) و علوى(ع) به جايى رسيد كه به همه كارگزاران و استانداران خويش بخشنامه‌اى صادر كرد:

انظُرُوا إلى مَن قامَتْ عليهِ البَينّةُ إنَّهُ يُحِبُّ علياً وَاهْلَ بيتهِ فَامْحُوهُ مِن الدِّيوانِ وَأسْقِطُوا عَطائَهُ وَرِزقَهُ. ²

دقت كنيد. اگر دليلى به دست آورديد كه كسى على(ع) و اهل‌بيت او را دوست مى‌دارد، نام او را از ديوان حذف، و حقوقش را قطع كنيد.

در برخى از نامه‌ها آمده است: «به او تهمت على‌دوستى بزنيد و خانه او را خراب كنيد!» ³

دستگيرى ميثم تمار

امام على(ع) از وضع آينده ميثم خبر داده بود؛ بدين علت وى در سال آخر عمر، براى حج يا عمره به مكه رفت. پس از آن به مدينه رفت و