70وقالَ: أيهَا النّاسُ، عَلَيكُم بِالسَّكينَةِ، فَإنَّ البِرَّ لَيسَ بِإيجافِ الخَيلِ والإبِلِ، فَما رَأيتُها رافِعَةً يدَيها عادِيةً حَتّى أتَى جَمعاً. ¹

ابن عباس مى‌گويد: پيامبر خدا(ص)، با آرامش درحالى‌كه اسامه پشت سرش سوار بود، از عرفات كوچ كرد و فرمود: اى مردم! آرامش داشته باشيد. نيكى آن نيست كه اسب و شتر را تند برانيد. [ابن عباس مى‌گويد] من نديدم كه حضرت دستش را براى زدن مركب بالا ببرد تا اينكه به مزدلفه رسيد.

عن ابنِ عَبّاس: أنَّهُ دَفَعَ مَعَ النَّبى(ص): يومَ عَرَفَةَ، فَسَمِعَ النَّبى(ص): وَراءَهُ زَجراً شَديداً وضَرباً وصَوتاً لِلإبِلِ، فَأَشارَ بِسَوطِهِ إلَيهِم وقالَ: أيها النّاسُ، عَلَيكُم بِالسَّكينَةِ، فَإنَّ البِرَّ لَيسَ بِالإيضاعِ. ²

ابن عباس مى‌گويد: روز عرفه، همراه پيامبر(ص) از عرفات كوچ كردم. پيامبر(ص) از پشت سرش سروصداى بسيارى شنيد كه بر شتران مى‌زدند و سروصدا مى‌كردند. با شلاقى كه در دستش بود، به آنها اشاره كرد و فرمود: اى مردم! آرامش داشته باشيد؛ نيكى در تند تاختن نيست.

الإمام الصّادقُ(ع):

مَن مَرَّ بِالمأزِمَينِ ولَيسَ في قَلبِهِ كِبرٌ نَظَرَ اللهُ إلَيهِ، قُلتُ: ما الكِبرُ؟ قالَ: يُغمِصُ النّاسَ وَيَسْفَهُ الحَقَّ وقالَ: ومَلَكانِ مُوَكَّلانِ بِالمأزِمَينِ يَقولانِ: «ربِّ سَلِّم وسَلِّم». ³

امام صادق(ع) فرمود: هركس بر مأزمين [دو تنگه سر راه مشعر] بگذرد و در دلش تكبر نباشد، خداوند [با نظر رحمت] به او مى‌نگرد. پرسيدم: كبر چيست؟ فرمودند: مردم را برنجاند و حق را نپذيرد و فرمود: دو