113عن مُعاويةَِ بنِ عَمّار: قال أبو عَبدِاللهِ(ع): لاتَدَع إتيانَ المَشاهِدِ كُلِّها: مَسجِدِ قُباءَ فَإنَّهُ المَسجِدُ الَّذى اسِّسَ عَلَى التَّقوى مِن أوَّلِ يومٍ ومَشرَبَةِ امِّ ابراهيمَ ومَسجِدِ الفَضيخِ وقُبورِ الشُّهداءِ ومَسجِدِ الأحزابِ وهُوَ مَسجدُ الفَتحِ. قالَ: وَبَلَغَنا أنَّ النَّبى كانَ إذا أتَى قُبورَ الشُّهداءِ قالَ:
«السَّلامُ عَلَيكُم بِما صَبَرتُم فَنِعمَ عُقبَى الدّارِ» وليكُنْ فيما تَقولُ عِندَ مَسجِدِ الفَتحِ: «يا صَريخَ المَكروبينَ ويا مُجيبَ دَعوَةِ المُضطرّينَ، إكشِف هَمّى وغَمّى وكَربى، كَما كَشَفتَ عَن نَبِيكَ هَمَّه وغَمَّهُ وَكَربَه وَكَفَيتَهُ هَولَ عَدُوِّهِ فى هذا المَكانِ». 1
معاوية بن عمار مىگويد: امام صادق(ع) فرمود: رفتن به همه مشاهد را ترك نكن مانند مسجد قبا؛ مسجدى كه نخستين روز، بر پرهيزگارى بنا شده است. مشربه امابراهيم، مسجد فضيخ، قبور شهيدان و مسجد احزاب كه همان مسجد فتح است. آنگاه فرمود: به ما چنين رسيده كه پيامبر(ص) هرگاه به زيارت قبر شهدا مىرفت، مىفرمود: «سلام بر شما به خاطر شكيبايىاى كه كرديد. پس خانه آخرت چه نيكوست» و كنار مسجد فتح، دعاى تو چنين باشد: «اى فريادرس گرفتاران! اى پاسخدهندة دعاى بيچارگان! اندوه و غم و ناراحتى مرا بِزُداى، آنگونه كه از پيامبرت اندوه و غم و گرفتارياش را زدودى و در اين مكان، از هراس دشمن او را كفايت كردى».
د) فضيلت مسجد النّبى
رسولُ اللهِ(ص):
إنَّ خَيرَ مارُكِبَت إلَيهِ الرَّواحِلُ مَسجِدي هذا والبَيتُ العَتيقُ. 2