77بازداشتند و [همچنين] از مسجدالحرام كه آن را براى همه مردم، برابر قرار داديم، چه كسانى كه در آنجا زندگى مىكنند يا از نقاط دور وارد مىشوند....
آرى اسلام با فروغ عالمتاب خود، اجازه نمىدهد عدهاى در مناسك حج به دنبال امتيازطلبى و نابرابرى باشند، بلكه موجب مىشود ديوارهاى تبعيض و تمايز از اين مناسك الهى براى هميشه فرو ريزد و مساوات و برابرى، جزئى جدايىناپذير از آن شود و حج به دورهاى آموزشى و تربيتى براى فراگيرى مساوات و برابرى تبديل شود و جايى براى مشخصههاى امتيازطلبى باقى نماند؛ بهگونهاى كه حجاج در طول سفر پر بركت حج، حداقل يكبار زندگى بدون فاصله يا لااقل كم فاصله اجتماعى توحيدى را تجربه كنند و از آن توشهاى براى ادامه زندگى اجتماعى خود برگيرند.
همچنين مىآموزند، حج به منزله منشور اخلاقى اجتماعى است كه مساوات و برابرى، يكى از موردهاى اين منشور است كه هركس از هر طبقه اجتماعى در برابر پروردگار بىهمتا يكسان است. در آن تهيدست و توانگر، كارگر و كارفرما، حاكم و محكوم، غنى و فقير، سياه و سفيد، شرقى و غربى معنايى ندارد و ارزش هر كس در خلوص عملى است كه در حج انجام مىدهد. در حج حتى تبعيض، چشم و همچشمى، گرايشهاى قومى