256خواستند كه رهبرى انقلاب را به عهده گيرد، امام‌آنان را از قتل عثمان بازداشت؛ زيرا قتل كسى كه در جايگاه خليفه حكومت مى‌كرد، باب خليفه‌كشى را در تاريخ اسلام باز مى‌كرد و اين كار پى‌آمدهايى داشت كه به صلاح امت اسلامى نبود.
امام‌آن‌گاه كه ميانجى شد و خواسته‌هاى آنان را براى عثمان بازگفت، نگرانى‌اش را از كشته شدن او در مسند خلافت و باز شدن باب فتنه‌اى بزرگ، چنين اعلام كرد:
من تو را به خدا سوگند مى‌دهم كارى نكنى كه پيشواى مقتول اين امت بشوى؛ زيرا اين سخن گفته مى‌شود كه در اين امت يك پيشوا كشته خواهد شد كه كشته شدن او درِ كشت و كشتار را بر امت خواهد گشود و كار امت را مشتبه خواهد ساخت و فتنه‌ها را در امت برخواهد انگيخت كه حق را از باطل نشناسند و در آن فتنه‌ها غوطه بخورند. 1
«شهيد مطهرى» در اين‌باره مى‌نويسد: «... على(ع) با روش عثمان مخالف است. در عين حال مخالف است كه باب خليفه‌كشى باز شود. نمى‌خواهد خليفه را بكشند كه باب فتنه‌ها بر مسلمانان بازگردد». 2
ج) جلوگيرى از فتنه
امام‌با دفاع كردن از عثمان در پى اين بود كه ماجرا بدون خون‌ريزى پايان يابد و برخى از فتنه‌ها و توطئه‌ها روى ندهد. امام‌به درستى پيش‌بينى مى‌كرد كه پس از قتل عثمان برخى از پيروان و دوستان او مانند معاويه از ابزار قتل او بهره خواهند گرفت و زمينه‌هاى فتنه‌هاى بزرگ را فراهم خواهند آورد. به گفته شهيد مطهرى، قتل عثمان مولود فتنه‌هايى بود كه قرن‌ها دامن‌گير اسلام شد و آثار آن هنوز هست. 3