714. مىگوييد: على[(ع)] «
حي على خير العمل » را به اذان برنگرداند، «متعه» را حلال نكرد و «حج تمتع» را واجب ندانست.
الف) اينها در زمان على(ع) به درستى اجرا مىشد و به نقل از منابع اهل سنت كه در ذيل خواهد آمد، على(ع) اين منهيات عمر را لغو كرد، اما به اين معنا نيست كه على(ع) در سراسر كشور اسلامى توانست آنها را اعمال نمايد؛ زيرا مناطقى بودند كه از آن حضرت اطاعت نمىكردند مانند شامات كه معاويه آنها را عليه اهل بيت رسولخدا(ص) تحريك مىكرد.
ب) اينها كه حرام نبودند تا على(ع) آن را واجب يا حلال نمايد. بلكه بعضى كارها در زمان رسول خدا(ص) واجب و حلال بود و عمر آن را حرام اعلان كرد و بدعت گذاشت و صحابه ديگر نيز به حديث آن اعتراف داشتند مانند متعه حج و متعه نساء كه عمر درباره آن دو گفت:
مُتعَتان كانَتا عَلى عَهدِ رَسول الله[(ص)] اناَ انهى عَنهُما وَ اعاقِبُ عَلَيها. 1
دو متعه در زمان رسول خدا[(ص)] بود من از آن دو نهى مىكنم و انجامدهنده آن را مجازات مىكنم.
عمران بن حصين مىگويد: «
تَمتَّعنا عَلى عَهدِ رَسُولِ الله[(ص)] مُتعةَ الْحجِّ» 2؛ «ما در زمان رسولخدا[(ص)] حج تمتع انجام مىداديم».
بيهقى در سنن خود مىنويسد:
از پسر عمر در مورد حج تمتع پرسيدند، گفت: «انجام دهيد». گفتند: «تو