60دوم آنكه در هيچ يك از منابعى كه اين روايت را نقل كردهاند، اشاره به حضور على(ع) در آن مجلس نشده است تا ثابت شود كه على(ع) حضور داشت و چيزى نگفت.
سوم آنكه اگر على(ع) در آن مجلس حضور داشت، يكى از دستورهاى خداوند اين است كه در حضور رسول خدا(ص) صداى خود را بلند نكنيد: لاٰ تَرْفَعُوا أَصْوٰاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ ؛ «صداى خود را از صداى پيامبر بالاتر نبريد». (حجرات: 2)
با اين حال چگونه شما ايراد مىگيريد كه چرا على(ع) در حضور رسول خدا(ص) ادب را رعايت كرد و با عمر و امثال او گلاويز نشد!
چهارم آنكه شما اهل سنّت به جاى اينكه عمر را نكوهش كنيد كه اين چنين سخنى زشت را بر زبان راند و با رسول خدا(ص) مخالفت كرد، به على(ع) ايراد مىگيريد كه چرا گريبان عمر را نگرفت و در حضور رسول خدا(ص) رفتار خشن از خود نشان نداد!؟
اين گفتار شما به حكايتى شباهت دارد كه گويند: خانهاى را دزد زده بود. همسايهها از موضوع اطلاع يافتند و دور هم جمع شدند و در مورد دزدى آن خانه به گفتوگو پرداختند. يكى مىگفت: تقصير صاحبخانه است كه خانه را خالى و بدون نگهبان گذاشته، ديگرى مىگفت: تقصير صاحبخانه است كه ديوار حياطش اينقدر كوتاه است، آن يكى مىگفت: تقصير صاحبخانه است كه.... صاحبخانه كه گوشهاى ايستاده و غمگين بود، گفت: اينطور كه پيداست دزد هيچ جرمى ندارد و تمام تقصيرها از من صاحب خانه است!
15. ميزان اعتبار كتاب كافى
شيعه معتقد است: بيشتر روايتهاى كتاب كافى ضعيف است و كتاب صحيحى