48بماند و اينكه شايد در اين مدت صلح و آشتى، خدا كار امت را اصلاح كند و راه تحقيق و شناخت حق باز باشد... .
بنابراين، امام حسن(ع) پيشنهاد صلح را پذيرفت تا چهره حقيقى معاويه پنهان نماند، اما يزيد از همان روز اول حكومت، چهره منحوس خود را آشكار نموده بود.
3. معاويه اگرچه ايمان واقعى نداشت، اما تظاهر به اسلام مىكرد، ولى يزيد آشكارا به اعمال خلاف شرع دست مىآلود و بدين ترتيب، چهره واقعى خود را با ريختن خون امام حسين(ع) نمايان كرد و هرگونه شك و شبههاى را درباره بىدينى خود از ميان برداشت.
4. امام حسين(ع) بنا به دعوت كوفيان، رهسپار كوفه شد، امّا كوفيان بدعهدى كردند و امام حسين(ع) در مقابل لشكرى از كوفيان قرار گرفت كه براى حمايت از يزيد آمده بودند. عمربن سعد در كربلا از امام حسين(ع) دليل آمدنش را پرسيد. امام(ع) براى اينكه از سوى افراد ناآگاه متهم به جنگطلبى نشود، پاسخ داد: «مردم كوفه مرا فراخواندند و من نيز دعوتشان را پذيرفتم. اگر اكنون پشيمان هستند، حاضرم از راهى كه آمدم برگردم».
عمربن سعد پاسخ امام حسين(ع) را به عبيدالله بن زياد رساند، اما ابن زياد به عمربن سعد نوشت: «حسين را رها نكن تا با يزيد بيعت كند يا كشته شود». امامحسين(ع) نيز شهادت را بر تأييد يزيد ترجيح داد.
از آنچه گذشت روشن مىشود امام حسن و امام حسين(عليهما السلام) اشتباه نكردهاند و روش آنها نيز ناقض عصمتشان نيست.
9. مصحف فاطمه(عليها السلام)
در روايتى از كتاب كافى، از قول امام صادق[(ع)] سخن از كتابى است منسوب به حضرت فاطمه[(عليها السلام)] كه از قرآن حجيمتر است بىآنكه آيههاى قرآن در آن باشد.