280ماندن رسول خدا بر نماز صبح مى‌باشد نقل و اين روايات را نيز با بيان نقاط ضعف و بررسى زواياى اين روايات آنها را نيز رد كرده است.

آن‌گاه در جلد 25، ص 191، باب 6 بحثى مبسوط را در مورد عصمت امامان(عليهم السلام) تحت عنوان «عصمتهم و لزوم عصمة الامام(ع)» آورده و در اين بحث نيز عصمت را براى امامان(عليهم السلام) اثبات و هرگونه خطا و اشتباه را از وجود مقدس امامان به دور دانسته است.

با توجه به اينكه مرحوم علامه مجلسى در جلد 25، ص 350، باب 11 بحثى را تحت عنوان «نفى السهو عنهم(عليهم السلام)» - در نفى سهو و فراموشى از امامان(عليهم السلام) - آورده كه پس از نقل رواياتى در اين مورد به مباحث گذشته اشاره نموده و خلاصه آن را نقل مى‌كند، ما نيز خلاصه گفتار علامه مجلسى را از زبان و قلم خود آن بزرگوار نقل مى‌كنيم: علامه مجلسى مى‌فرمايد:

گفتار مربوط به عصمت اهل بيت(عليهم السلام) از هر نوع خطا و سهو و فراموشى در جلد 6 گذشت و خلاصه آن گفتار اين بود كه: تمام علماى شيعه بر اين عقيده اتفاق‌نظر دارند كه انبيا و امامان(عليهم السلام) از هر نوع گناه كوچك و بزرگ، عمدى، سهوى و اشتباهى و فراموشى منزه و به دور هستند چه قبل از نبوت و امامتشان و چه بعد از آن بلكه از هنگام تولد تا لحظه‌اى كه خدا را ملاقات مى‌نمايند.

پس از آن روايتى را از على(ع) نقل مى‌كند كه آن حضرت در بيان صفات امام چنين مى‌فرمايد:

... فَمِنْها انْ يُعْلَمَ الاِْمامُ المُتَوَلّي عَلَيْهِ انَّهُ مَعْصُومٌ مِنَ الذُّنُوبِ كُلّها صَغيرِها وَكَبيرِها لايَزِلُّ في الْفُتْيا وَلا يُخْطئُ في الْجوَابِ وَلا يَسْهُو وَ لايَنْسى وَ لا يَلْهُو بِشيْءٍ

مِنْ امْرِ الدُّنْيا... ¹

از جمله صفات امامى كه ولايتش لازم است اين است كه: او از هر گناه كوچك و