274اصل اسلام بود نه ابوبكر و كسى ديگر. از اينرو، مبارزه على(ع) با مرتدان، ربطى به ابوبكر ندارد؛ زيرا على(ع) با دشمنان اسلام جنگيد نه با دشمنان ابوبكر. لذا، نمىتوان از مبارزه او نتيجه گرفت كه چون اين مبارزات در زمان خلافت ابوبكر روى داده، حتماً در تأييد خلافت او بوده است.
و اين گفتار شما به اين مىماند كه اگر كسى در مقابل دشمن مهاجم به دين و سرزمينش دفاع كند حاكم وقت، آن را دفاع از خود تلقى نمايد!
139. وجود تعارض در روايات فريقين
تقريباً هيچ مسئله فقهى نيست، مگر آنكه از [امام] صادق[(ع)] در مورد آن دو قول نقل مىشود كه اغلب با هم متضاد و متناقضاند و حمل برخى روايات بر اساس اجتهاد بر تقيه؛ يعنى نابودى مذهب جعفرى.
پاسخ
در مباحث گذشته از جمله پرسش شماره 49، بحث وجود روايتهاى متضاد را بررسى كرديم و گفتيم:
1. در همه كتب حديث، از جمله منابع اهل سنت، روايتهاى متضاد وجود دارد.
اختلاف روايى در منابع اهل سنت چنان گسترده است كه كتابهاى مستقلى در اين باره نوشتهاند، مانند كتاب اختلاف الحديث امام شافعى و مشكل الآثار طحاوى و...
2. رفع اين تضادها به علومى چون اصول «رجال» و «حديث» باز مىگردد كه مجتهدان شيعه بر اساس آن به رفع تعارض روايات مىپردازند.
3. بنا به نوشته كتب حديث اهل سنت، ابوبكر و عمر و عثمان نقل و نوشتن روايتهاى پيامبر(ص) را ممنوع كردند. اين ممنوعيت حدود يك قرن تا زمان عمربن