228بر بطلان راه و مذهب نيست؛ زيرا اگر چنين ادعايى توسط اين نويسنده وهابى شود، مىبايست بطلان مذهب و فرقه خودش را هم بپذيرد، چون مذهب حنبلى نيز با ساير مذاهب اسلامى (حنفى، مالكى و شافعى) اختلافات اساسى دارد و در ميان فقيهان خود اين مذهب نيز اختلاف فتوا وجود داشته و حتى خود وهابيان نيز با فقيهان پيشين خود اختلاف اساسى بهويژه در مسئله زيارت قبر پيامبر(ص) دارند.
108. ضرورت تقيه در رفتار امامان(عليهم السلام)
شيعيان معتقداند امام، حجت است و از طرفى مىگويند كه: «تقيه» نُهدهم دين است. امام با وجود تقيه، چگونه حجت را بر مردم اقامه مىكند.
پاسخ
1. در مورد تقيه بهطور تفصيل در پاسخ پرسش 83 مطالبى ارائه شد.
2. نُهدهم دين بودن تقيه، به اين معنا نيست كه بايد نُهدهم دين را كتمان و يكدهم آن را بيان كنيم، بلكه اين اعتقاد گوياى آن است كه حفظ دين و عمل به احكام اسلام، بيشتر از راه تقيه ممكن است؛ يعنى با تقيه مىتوان احكام و عقايد دين را از نابودى آن به دست مخالفان حفظ كرد و از گذرگاههاى صعب العبور ايام گذشت.
امام باقر و امام صادق(عليهما السلام) بدون تقيه نمىتوانستند سنت واقعى رسول گرامى اسلام(ص) را بيان كنند و اگر تقيه نبود شيعيان على بن ابىطالب در حساسترين دوران گذر از ظلم بنىاميه و بنىالعباس از بين مىرفتند و آن دو امام(عليهما السلام) با آنكه بيشترين پافشارى را بر تقيه داشتند خود توانستند با اعمال تقيه حجت را بر مردم اقامه نموده و مذهب اهل بيت(عليهم السلام) را استوار سازند و غنىترين مكتب فقهى و كلامى را عرضه نمايند. بنابراين تقيه با اقامه حجت هيچگونه تعارضى ندارد.