224عثمان بود، بلكه:
1. راهحل هر اختلافى كشتن مخالف نيست. هر چند على(ع) با عثمان مخالف بود، اما با كشتهشدن عثمان نيز مخالف بود و مىخواست اختلاف ميان مردم و عثمان با مسالمت پايان گيرد.
2. عثمان گرچه يك شخص بود، اما خليفه مسلمانان بود و جايگاه محترمى داشت. على(ع) نه براى شخص عثمان، بلكه براى جايگاه او حرمت قائل بود.
105. مشورت عمر با على(ع)
شيعه و سنى متفقاند در اينكه، عمر در كارهاى بسيارى با على[(ع)] مشورت مىكرد؛ اگر شيعه مىپندارد عمر ظالم بود، هيچگاه با اهل حق مشورت نمىكرد.
پاسخ
ما شيعيان معتقديم كه ابوبكر، عمر و عثمان در امر خلافت در حق على(ع) ستم كردند و حق اهلبيت(عليهم السلام) را محترم نشمردند.
على(ع) مىفرمايد:
... فواللهِ مازِلْتُ مدفوعاً عن حقّي مُسْتَأْثَراً عَلَيَّ مُنْذُ قَبَضَ اللهُ نَبِيَّهُ (ص)
حَتّى يَوْمِ النّاسِ هذا. 1
به خدا سوگند من همواره از حق خويش محروم ماندم و از هنگام وفات رسولخدا(ص) تا امروز، حق مرا از من بازداشته و به ديگرى اختصاص دادند.
همچنين درباره ايام خلافت ابوبكر، عمر و عثمان مىفرمايد: «
صَبَرتُ وَ فِي العَينِ قَذى وَ