204
اَللّٰهِ وَجِيهاً (احزاب: 69)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد همانند كسانى نباشيد كه موسى را آزار دادند و خداوند او را از آنچه [در حق او] گفتند مبرّا ساخت و او نزد خداوند آبرومند (و گرانقدر) بود.
در تفاسير اهل سنت در مورد تهمتهاى بعضى از اصحاب موسى(ع) به وى، نمونههاى گوناگونى آمده است:
به آن حضرت تهمت برص داشتن زدند 1؛
به موسى(ع) نسبت رابطه نامشروع و عمل شنيع زنا دادند 2؛
به موسى نسبت برص، زنا، سحر و جنون دادند 3؛
موسى را به كشتن برادرش هارون متهم كردند 4 و... .
از آيه پيشگفته، دست كم دو مطلب قابل برداشت است:
الف) همه ياران هر پيامبرى، بهترين امت آن پيامبر نبودند؛ چنانكه اصحاب حضرت موسى(ع)، آن حضرت را حتى به اعمال زشتى همچون قتل برادر و عمل شنيع رابطه نامشروع متهم مىكردند.
ب) عدهاى از اصحاب رسول خدا(ص) نيز آن حضرت را مىآزردند كه خداوند در اين آيه به آنها هشدار داده، و آنها را از اذيت رسول خدا(ص) برحذر مىدارد.
مىگوييد كه سنتهاى تكوينى و تشريعى شهادت مىدهند كه اصحاب هر پيامبرى بهترين افراد آن امتاند، اما مىبينيم كه خداوند خلاف سنتهاى تكوينى و تشريعى مورد ادعاى شما گواهى مىدهد!