200در قرآن هيچ آيه - اى كسانى كه ايمان آوردهايد - نازل نشده مگر آن كه على در رأس مصاديق آن آيه و امير آنها است خداوند اصحاب رسول خدا را در آيات متعدد قرآن مورد عتاب و مذمت قرار داده جز على كه به غير از نيكى از او ياد نشده است.
نتيجه آنكه: صرف اصحاب رسول خدا(ص) بودن به معناى عادل بودن شخص نيست زيرا آيات بسيارى در مذمت منافقان نازل شده و منافقان از اصحاب رسولخدا بودند. منافقان كسانى بودند كه تظاهر به اسلام مىكردند و گرداگرد رسولخدا(ص) مىگشتند اما در واقع كافر بودند آيا مذمت اينان، اهانت به رسولخدا(ص) است؟
قرآن در مورد عدهاى از اصحاب مىفرمايد:
( قٰالَتِ الْأَعْرٰابُ آمَنّٰا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَ لٰكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنٰا وَ لَمّٰا يَدْخُلِ الْإِيمٰانُ فِي قُلُوبِكُمْ ) (حجرات: 14)
عربهاى باديهنشين گفتند: ايمان آوردهايم. بگو شما ايمان نياوردهايد، ولى بگوييد اسلام آوردهايم، هنوز ايمان وارد قلبهاى شما نشده است.
عمر به بعضى اعضاى شوراى شش نفره گفت: «رسول خدا در حالى كه از شما خشمگين بود از دنيا رفت». 1
آيا خداوند آنها را ستوده است؟
2. شيعيان معتقد نيستند كه همه اصحاب در زمان پيامبر(ص) مؤمن بودند و پس از پيامبر(ص) مرتد شدند، بلكه مىگويند: بعضى اصحاب، حتى در زمان خود رسولخدا(ص) مؤمن نبودند؛ به دلايلى كه بيان شد.
مىگوييد: «ابوبكر به زور بيعت نگرفت». ابوبكر و طرفدارانش از دو راه زور و تزوير، از مردم بيعت گرفتند.